Deze brief is 2de oproep voor het tot stand brengen van een samenwerkingsverband tussen de Kurden (Mijn eerste oproep was op 18 maart 2003). Daarom roep ik elke Kurd op ongeacht godsdienst of politiekgezindheid, om in de maand Nisán (april-mei as.) bijeen te komen om een discussie te openen over de mogelijkheid om een Raad van de Kurden “Mežmaí Ŕáí Kurd” in het leven te roepen. Bedoeld is een bijeenkomst van Kurdische organisaties en individuen, die in samenwerkingsverband ernaar streven het nationale gezicht, de structuur van de Kurdische identiteit als natie te herstellen en als een eigen identiteit uit te dragen. Kurden in Europa hebben de mogelijkheid om in het kader van onze participatie in de Europese multiculturele samenleving, verkennen hoe de Kurdische gemeenschap naar elkaar toe doen groeien en voorkomen dat de Kurden in het Turks, Iraans, Arabisch of Armeens verdwijnen. Wij moeten het culturele erfgoed van onze oude Elam waarborgen. Ons samenwerkingsverband zullen wij uitbreiden naar landen, waar de Kurden gelijkaardige mogelijkheden hebben.

Alleen als wij Kurden, ons verenigen en onze natie haar nationale gezicht terug kunnen geven, kunnen wij onze identiteit, het bestaan van ons oude volk waarborgen. Anders nemen onze vrienden en vijanden ons niet serieus en wordt er steeds van onze positie misbruik gemaakt. Denk nu mee en geef uw suggesties om de conferentie op de maand Nisán voor te bereiden.

TEGEN ACHTERSTELLING

Het leven van de Kurdische gemeenschap in buitenland is niet meer tijdelijk, wij zijn thans etnisch burgers met een Elamitische (Kurdische) identiteit van Europese en andere landen waar Kurden wonen.

De Europese wetgeving, erkent participatie voor al haar etnische groeperingen. Dit is een geweldige mogelijkheid voor Kurden om hun rijke oude cultuur bewerkstelligen en het verscheurde Kurdische volk rond deze cultuur te verenigen en naar elkaar doen te groeien.

Als wij ook onze bestaan handhaven willen, moeten wij ons met EIGEN IDENTITEIT tussen deze etnische groeperingen plaatsen, maar niet als de - Iraniërs, Irakezen, Syriërs of de Turken . Wij hebben hier recht op het handhaven, promoten, motiveren en bevorderen van onze ELAMITISCHE HISTORISCHE EN CULTURELE IDENTITEIT en een volwassen participatie in deze samenlevingen.

Om het verloren Kurdische vertrouwen in eigen identiteit terug te winnen en Kurden met elkaar in contact te kunnen brengen, stelt Elamirkan de volgende middelen voor:

· Steun voor Zuid-kurdesán en protesteren tegen de toedeling van de Kurdische regio’s aan de Arabische regio’s.

· Kurden moeten stoppen met het bevorderen van de Turkse, Iraanse en Arabische talen. In plaats daarvan maak gebruik van de taal van landen waar jullie wonen om misverstanden onderling weg te nemen en met de derden daar te communiceren. Met behulp van die taal en participatie in die samenleving kunnen de Kurden elkaar dichter bijeen brengen.

· Het uitroepen van de maand Nisán, de maand van het SCHRIFT tot Kurdische nationale maand van het schrift, die jaarlijks door de Kurden met literaire en andere culturele manifestaties gevierd zou moeten worden zoals onze voorouders, de Elamieten gedaan hebben.

· Het uitroepen van Kĺáw ŕwánaki als de Kurdische nationale sport. Dit is een van de uitstekende oud Kurdische sporten in groepsverband, deze zoals aan ons is overgeleverd, heeft een buitengewoon goedgeordend kwalitatief op hoge niveau. De speltermen er van zijn in originele Kurdische taal uitgedrukt. Dit zal in beginsel door Kurdische sportclubs uitgedragen moeten worden en daarna in de wereld kunnen worden geïntroduceerd.

· Het bestrijden van cultuurpolitiek dat de Kurdische cultuur tegen werkt.

· Te protesteren tegen de vernietiging van de Kurdische oude stad HasKyf, die door de Ataturkse Dam onder water wordt gezet. Dit project welbewust opgezet om het Kurdische cultuurgoed te doen verdwijnen, geschiedt met de technische en financiële steun van Engeland aan Turkije. Wij beschouwen deze opzettelijke verwoesting als een misdaad tegen de menselijkheid, overeenkomstig het oorlogsrecht, toegepast in de processen van Neurenberg en Tokio en het bestaande Joegoslavië tribunaal in Den Haag.

De Kurden kunnen zich buiten Kurdaso (Kurdistan) verenigen en zich uiten als een natie met hun oude beschaving. Hier hoeven de Kurden niet hetzelfde beleid volgen als in Kurdaso. Ginds heeft men immers het land van de Kurden op een misdadige wijze bezet, uitgeput en uitgeroofd, de bevolking tot armoede en achterstand gebracht en zelfs genocide gepleegd. Wij hoeven buiten Kurdaso niet dezelfde schande te ondergaan als in Turkije, Iran, Syrië en andere bezetters van onze moederland.

Door het aanleggen van criminele verbanden krijgt Turkije ook buitenlandse steun voor zijn misdaden. In het onderwijs- en cultuursectoren en ook in sommige gemeentes en bibliotheken van sommige landen wordt de criminele cultuurpolitiek van Turkse regering weerspiegeld; ze doen er alles aan om de Kurdische cultuur en hetgeen naar een Kurdische identiteit verwijst tegen te houden te onder drukken of onder de Turkse controle of onder de naam Turkije laten gebeuren. Wij worden steeds ook met de Turken geconfronteerd die paar Kurdische woorden geleerd hebben en zich als Kurd voordoen, ze nemen positie in allerlei sectoren om alles wat Kurdisch is te dwarsbomen of naar Turkije te leiden. In dit verband krijgen wij ook te maken met omgekochte Kurden en buitenlandse geleerden.

Men is vastbesloten het feit dat de Kurden nabestaanden van de Elamieten zijn, door dwang onder het Iraanse, Turkse en Arabische juk (huia) te doen verdwijnen; hiervoor heeft men van tevoren alles structureel uitgedacht. De historische oorsprong van Kurdesán (Kurdaso) is vervalst doordat men het Elamitisch uitgestorven verklaart en de Kurden als Iraniërs beschouwt. Zo worden de Kurden door leugens opgevoed en van hun historische en culturele achtergrond afgesneden. Het archeologische erfgoed van Elamieten is Kurdisch cultureel erfgoed, het bewijs van onze historische en culturele identiteit. Dat is de wortel van ons bestaan, die vernietigd wordt.

De hegemonie van het Iraans, Turks, Armeens en Arabisch als officiële talen, bepaalt de verdere ontwikkeling van de maatschappij, die in taal word uitgedrukt en als de standaard communicatie middel overheerst. Omdat het Kurdische volk verscheurd is, door de overheersing van de bezitters van ons volk in moederland, is de Kurdische cultuur die in taal uitgedrukt wordt, en in de Elamitische beschaving zijn oorsprong vindt, steeds in passiviteit ten onder gegaan en verdwijnt uit het geheugen.

Zo leidt de taalpolitiek van de heersers over Kurdesan ertoe dat de Kurdische cultuur waaronder de Kurdische taal en daarmee het Kurdische bestaan, zal verdwijnen, zo is de politiekgedwongen evolutieproces van Kurdische maatschappij. Wij moeten activiteiten ondernemen om dat misdaad tegen te houden, de ontwikkeling van Kurdische gemeenschap laten in een natuurlijke evolutieproces op basis van Kurdische cultuur zich ontwikkelen.

Men zwijgt over Elam als over een oud Kurdische beschaving en noemt de

Elamitische beschaving de Iraanse, Irakese, Syrische of Mesopotamische beschaving, omdat men op zo’n manier wil de herinneringen aan Elam en Elamitische beschaving, de Kurdische wortel wegvegen.

De Kurden zijn zich ook nauwelijks bewust van hun eigen culturele en hun historische identiteit. Meestal weet men dan ook niet wat het belang is van cultuur in het algemeen of wat voor invloed een cultuur op de ontwikkeling en het voortbestaan van een volk heeft. Daarom zijn de Kurden nauwelijks gewapend tegen culturele onderdrukking en evenmin alert op het handhaven van het Elamitische historische en culturele erfgoed.

Sommige Kurdische individuen of organisaties assimileren zich met de heersende culturen door in de dagelijkse omgang Turks, Arabisch, Armeens of Iraans te spreken of zich als zodanig te gedragen. Als zij dan ook nog hun kinderen in die richting opvoeden, werken zij mee aan de teloorgang van het Kurdische volksbestaan.

Het enige resterend bewijs van het historische en culturele verband tussen de Elamitische beschaving en Kurdesán is de Kurdische taal. En dat verdwijnt als de sneeuw in zon. Daarom roepen wij iedereen op die belangstelling heeft in de handhaving van onze Kurdische culturele en historische identiteit bijeen te komen, om mee te denken, om mee te discussiëren en zo een weerwoord te formuleren.

Hamíit Qliji Bérai

16 september 2003

Tu piroz daüt,

ar ŕíbwaí wale dawrán bewází

Na taslimüt,

wa har naŋígaw besázi

De matriarchale cultuur, de uitvinders van het wiel, de ontdekkers van het schrift, de stamvaders van de wereldreligies, de inspiratiebron van de westerse beschaving, de moeder van culturen, dat is de culturele identiteit van de Kurdische natie “de Elamieten uit de oudheid”

Vgl: de wereldtentoonstelling Bronnen van inspiratie uit het oude Syrië, zie Artissage, Nr. 23/02 Nederlandse editie 110, Leiden, zie ook http://www.siteclx.nl/rmo/index.php/do-news/language-nl/sub-archive/newsitem-bronnenvi en http://www.elamirkan.net/news3.htm

Wij willen het Kurdische volk ongeacht landsgrenzen, godsdienst of politieke gezindheid rond deze culturele identiteit verenigen, wij willen de Kurden van hun verzwegen schatrijke historische wortel bewust maken en ook de wereld daarvan kennis geven. Een nieuwe bewuste beweging vanuit het hart van de Kurdische geschiedenis en cultuur. Zo kunnen wij een politiek die doelbewust de Kurdische cultuur achterstelt en op de vernietiging van de Kurdische natie uit is tegengaan.

Wij verwachten dat u ook met belangstelling en verantwoording uw medewerking aan de Raad voor Kurdische Cutuur zult verlenen

Facebook

Blog

Back