participatie van Kurdische universiteiten in het negeren en vervalsing van Kurdische Identiteit

Vanuit de gevestigde wetenschappelijke opinie van de heersers namens taalwetenschap, historiewetenschap en volkenkunde, is de Kurdische natie als een Iraans (Arisch) volk en de Kurdische taal als een Iraanse taal verklaard.

De Kurdische universiteiten in Kurdsán hebben zonder enig besef of twijfel deze verklaring aangenomen en zijn er apetrots op deze identiteit. Met het Arisch (Iraans) is Nieuw-Perzisch bedoeld, die ontstaan zouden zijn veel recenter dan 641 christelijke jaartelling. Dit betekent met andere woorden dat het Kurdische volk en de Kurdische taal in een periode ontstaan zouden zijn na het omverwerpen van het Sasanitische rijk (huidige Iran voor een deel) door de moslems in 641 n. Chr.

Dat periode de 9^de eeuw n. Chr. zouden zijn. Dat is op te maken bij: Een Perzische Grammatica en Historie van deze taal, door J. G. Johan ter Haar, 1996, p. 1-3; prof. dr. J.G. Johan ter Haar is hoogleraar aan universiteit van Leiden voor Arabische, Perzische en Turkse Talen en Culturen). En G. Lazard, “The Rise of the New Persian Language”, in The Cambridge History of Iran Vol. 4 (From the Arab Invasion to the Saljuks) onder redaction of R.N. Frye (London: Cambridge University Press 1975, 595-633).

Vanuit het onderzoek dat ik sinds 1994 leid blijkt, en in tegenstelling tot zulke verklaring is Kurdische natie de nabestaande van de Elamitische volkeren: Soemeriërs, Babyloniërs, Akkadiërs, Aramaiërs, Hittitiëten, Hurriërs en andere bevolkingsgroen die in Kurdische territorium zijn opgegraven. Ik heb litterair - archeologische bewijsmaterialen voorgelegd uit ca. 2400 – 330 voor Christus, dat zijn teksten die als Elamitisch, Soemerisch, Babylonisch of Akkadisch zijn bekend gemaakt. Deze inscripties zijn echter in huidige Kurdsán opgegraven en zijn in Oud-Kurdische talen geschreven die in huidige Kurdische taal herkenbaar zijn. In deze teksten komen namen van de Kurd, Kurdisch, Kurdasu (Kurdistan) en namen van nu bestaande Kurdische bevolkingsgroepen voor zoals Laak, Luuŕ, Aurámi, Záíá enzovoort.

De Kurdische natie kan dus niet toegeschreven worden aan Arisch (Iraans) of Perzisch.

In 1998 heb ik mijn ontdekking bekendgemaakt, en ook in boeken: H.Q. Bérai, 2002; 2003; 2005 en 2006, via Instituut Elamirkan zijn gepubliceerd.

De gevestigde opinie namens wetenschap maakt een valse wetenschappelijke historische identiteit voor de Kurdische natie, dus. Doelbewust negeren ze de geschiedenis en de ware identiteit van de Kurden. Bijgevolg ontwortelen ze het bestaan van het Kurdische volk. Dat is volksgenocide op“wetenschappelijke methode” en verraderlijk. Zulke leugens worden op scholen van alle niveaus gedoceerd en doorgegeven aan volgende generaties.

Tot nu toe heb ik verscheidene keren via boeken en artikels de universiteiten in Kurdsán om reactie gevraagd en verzocht heb te stoppen met het bevorderen van die valse verklaringen dat van de Kurden Iraniërs (Ariërs) maken. Maar deze Kurdische universiteiten weigeren dat. Deze Kurden houden niet op met de verraderlijke leugens over Kurdische identiteit, uit eigen persoonlijk belang en hun armzalige valse carrière. Tot nu toe ik dit schrijf schrijven ze op de internetsite van hun universiteiten de Kurden als Iraniërs (Ariërs), dit betekent dat ze ontkenen de ware Kurdische Cultuurhistorische Identiteit en maken een valse identiteit voor de Kurdische natie.

Ik roep iedere Kurd op om niet onverschillig te blijven ten opzichte van het ontkenen van Kurdische Cultuurhistorische Identiteit. Op alle mogelijke manieren (via bijeenkomst, krant, radio, tv, brief, e-mail, telefoon, …) maak protest hiertegen en stuur uw protest naar alle universiteiten in Kurdsán. Dwing de universiteiten in Kurdsán op te houden met het verraad dat de Kurdische cultuur en historie ontkent en van de Kurden Ariërs (Iraniërs) maakt.

De Kurdische cultuur en beschaving in de oudheid is de inspiratiebron van de moderne wereldbeschaving. Een belangrijke deel van de wereldcultuur is door de Kurden in oudheid voor het eerst gecreëerd. De erfenis van de Kurdische cultuur voor de wereld zoals: het ontdekken van het schrift, het schreven van de eerste wetten en vervolgens de rechtswetten door Hammú.rabí de Kurdische koning; de stamvader van de wereldreligies; het huwelijk en bruiloftceremonie; blijven het nog steeds de moderne wereld domineren. De religie en het huwelijk spelen als het symbool van het vertrouwen en de zekerheid een belangrijke rol in het leven. Zo zijn de Kurdische taal, historie en cultuur, de zuivere essentie van het bestaan van ons volk. Dat zijn het enige middel voor het verenigen van het volk en de dageraad der Kurdische volksbevrijding. In het boek Het Moment, Bérai 2006, heb ik dat uitvoerig beschreven. De buitmakers en de bezetters hand in hand met het imperialisme zijn van deze feiten bewust en hebben hun strategische beleid daarop gebaseerd. Daarom hebben ze de ware cultuurhistorische identiteit van de Kurden vervalst. Ze bevorderen deze valse identiteit en de Kurdische universiteiten doen daaraan mee.

De Kurdische intellectuelen zijn door onjuistheden over de Kurdische cultuurhistorische identiteit grootgebracht. Daarom kunnen ze ook niet begrijpen wat het belang van cultuurhistorische identiteit is voor de Nationale Bevrijding Beweging. Bijgevolg hebben de Kurdische organisaties niet kunnen een bevrijding politiek ontwikkelen. De Kurdische politiek is tot nog steeds een radeloze beweging die in het belang van de bezetters politiek bedreven heeft. Voor de bevrijding van Kurdasu is een Kurdische volksbevrijding strategie noodzakelijk.

Den Haag, 11 juli 2007

Instituut Elamirkan

Hamíit Qliji Bérai

Facebook

Blog

Back