Het opofferen van de Kurden aan stabilisering van Irakse soevereiniteit

Baxtyári-ën zijn een Luuŕische bevolkingsgroep die eigen etnische regio hebben en een eigen taal spreken “Baxtyáriúna” zoals in het Baxtyári uitgesproken wordt en vanaf de oudheid tot 1933 over een eigen zelfbestuur beschikten, zoals alle andere Kurdische volkeren: Dáĺeki (Búšíhr), Baur.ámaí (Bauir Ahmadi), Soráni, Vádináni, Bútáni, Kurmánjaki, Záizáni, Áurámi (Aramees), Laaki, Jafáni, Senai, Béraiyánai, Goráni, Kaĺhoŕi, enzovoorts ...

De Baxtyárische taal is nu alleen in het geheugen van oude mensen passief overgebleven en wordt met de verdwijning bedreigd. Omdat Luuŕische bevolking in de vuurlinie van Ajam (Farsi) ligt, zijn huidige generatie Luuŕische intellectuelen meestal verfarsizeerd en vervreemd van eigen volk. De Baxtyárische intellectuelen kunnen dus ook het Baxtyári nauwelijks begrijpen en spreken. Dit is de gevlogen van de gangbare assimilatie van Kurdische volkeren. Er is ook een tweede oorzaak namelijk dat de Baxtyáriën hebben door de Britten een hoofdrol gekregen in de totstandkoming van Iran.

Aan het eind van de jaren 1800 waren de Islamitische rijken Qajarië (in huidige Iran) en Osmanië (in huidige Turkije) aan het uiteenvallen en de bevrijding van de volkeren was in zicht. Van wegens de belangrijke Kurdische oliegebieden in Qajarië waarover de Groot Brittanië beschikte, het handhaven van soevereiniteit en eenheid van Qajarië was voor de Britten noodzakelijk. De Baxtyáriën hebben bij de bevestiging van de Constitutionele Monarchie en de Grondwet een hoofdrol evenals voor de treinen van de veiligheidtroepen, orde, parlementaire verkiezingen en het hervormen van het Perzische leger gespeeld. Van 1909 tot 1913 waren de minister-president “Samsám.Al.Saltana” (Najaf.Qoli.Xán) en minister van defensie “Sardár Asad” (Háji.Qoli.Xán) Baxtyárisch. In meeste provincies in Qajarië regeerden Baxtyárische hertogen (xáns). Dat alles in opdracht van Groot-Brittannië en met behoud van de eenheid van het Qajarië. Dat uiteindelijk tot totstandkoming van huidige Iran leidde. De Baxtyárische vorsten die geen besef van natie en volksidentiteit hadden en in het belang van het volk niet geïnteresseerd waren maar alleen in eigen kort belang, stelden zich in de dienst van de Britten.

Het duurde 40 jaar tot eindelijk achter de rookgordijnen de resultaten en het omvang van deze volkstragiek en de geheime agenda van Groot-Brittannië voor iedereen duidelijk werd. Die periode is vergelijkbaar met Irakese situatie vanaf 2003, het val van Sadam Hussein en de rol van de Barzáni- en Tálebáni-Kurden aan de stabilisering van Irakse soevereiniteit.

Een belangrijk deel van het Irakese leger bestaat uit Kurden die worden gebruikt om met de Amerikanen tegen opstandelingen opereren. Er gaat geen dag voorbij dat er geen Kurd geofferd wordt in de naam van het Irakese leger. Al een tijdje maken de bomaanslagen ook weerloze Kurdische burgers grootschalig slachtoffer.

Amerikanen en Britsen gebruiken het schrikbeeld van Turks leger voor de Kurden. Het Turkse leger laat zijn tanden zien en is bezig met een propagandamachine om dat schrikbeeld te overdrijven en het gevaar van Irak binnenvallen reëel laten lijken. Zodat de Kurden Amerikanen - Britsen gewillig blijven en het afscheiden van Kurdsán van Irak niet aan te durven.

Maar het echte afschrikbeeld voor Turkije, Syrië en Iran is het gevolg van het afscheiden van Kurdsán en uiteenvallen van Irak.

BBC en CNN brengen iedere keer een gewetenloze Kurd uit Irak in beeld om te zeggen dat een zelfstandige Kurdsán is de wens van iedere Kurd maar er is nog geen juiste moment voor! Dat is bedrieglijk. Juist nu is het moment, voordat het laat is. Want zodra de Amerikanen-Britsen gunstig vinden zullen ze de positie van de Kurden moeten verzwakken en onder druk zetten zodat het Kurdische volk af moeten zien van het opeisen van Karkúk, Nénawá (Mousel) en andere belangrijke Kurdische regio in Irak die nu buiten beheer van het regionale Kurdistan zelfbestuur vallen. Anders zal de potentiële bedreiging van Kurden voor de gevestigde orde van de regio dat sinds eerste wereldoorlog is gevestigd een stap dichterbij komen. De gevestigde orde betekent voor de Kurdische natie, nog eeuwen op de democratie moeten wachten, want die komt zo! Tot eindelijk niets van Kurdisch en Kurdsán zal overblijven.

Nu zijn de Kurden nog steeds slachtoffer, laat ze voor het bevrijden van Kurdisch volk strijden. De vernieuwde ketenen door het Europese imperialisme dat na de val van de muslims-imperium, waaraan de Kurdische natie met handen en voeten al meer dan 85 jaar geboeid is, is het schakel Irak er van nu verbroken, maar de Kurden zelf helpen met het herstelen en verstreken van dat verbroken schakel!

Laat het uiteenvallen van Irak tot het herindelen van de regio leiden. Als de Kurden dat aandurven dwingen ze daarmee de internationale instanties tot steun af.

Een Samenvatting uit het boek:

“2^de editie Het Moment”

Hamíit Qliji Bérai

Den Haag, 17 juli 2007

Instituut Elamirkan

Facebook

Blog

Back