Bronnen van inspiratie uit het Kurdsán

Deze Elamitische vruchtbaarheidafbeelding of godin (van 6-5 millennium v. Chr.) is opgegraven in de Kurdische regio Telle Halaf (Telle Áppo, de oude naam van Halaf, Halab is Áppo (verarabiseerde Elappo (de Appo)) onder huidige Syrië.

Een andere van dezelfde afbeelding is Venus van Tappaí Saraú uit Elamitische neolithische periode ca. 6 millennium v. Chr. die is eerder opgegraven in een Kurdisch dorpje Tappaí Saraú in de regio Kermásán onder het huidige Iran.

De oude Kurdische stad Áppo (Halab) is een bekende Oud Elamitische benaming en staat bekend als Godsnaam, maandnaam en goddelijke titulair:

Ápí, Ápíh, Ápíín, Ápu (Oud en Midden Elamitisch, AfO 24, 1973, 98; Stolper TTMI 70:2.; (ArOr 18, 1950, 297 f.; ZDMG 102, 1952, 31; König (1965, 90); Königsprotokoll, Hüsing (OLZ 7, 1904, Sp. 333)
Ápu.me (Midden Elamitisch, Stolper TTMI 70:2.);
Luur.Ápíh (Oud Elamitisch, s.o. eigennamen).

Deze variaties zijn overduidelijk hedendaagse Kurdische titulaire benamingen.
Ápí, Ápíh, Ápíín, Ápu (titulaire, naamwoord, aanwezend Áp; Ápíín = objectief).
Ápu.me = mijn Ápu; Elamitische/Kurdische me is te vergelijken met Europese me/mij/mijn.
Luur.Ápíh = de Luurische Ápíh; Er valt niet te ontkenen dat een groot deel van ons volk de Luuren heten en Luureso (bezet door Iran) die ook in Oude Elamitische teksten voorkomt is een van de Luurische regio's.

Ook Hinz (blz. 11) geeft aan dat de handelingen der Ápo-stelen (II:9) die gerapporteerd is dat onder de Joden ooit in Jeruzalem tijdens Pinksteren, waren iets uit Elam.

Wat men nu ¨Bronnen van inspiratie uit het Oud Syrië¨ noemt (de tentoonstelling in Rijksmuseum van Oudheden, Leiden te Nederland 1/11/2002 - 9/3/2003) is niet anders dan Oud Elam (oud Kurdistan). De vondsten en opgravingen van deze tentoonstelling zijn voor grotendeels uit Kurdische regio's. De oude schriften, uit Elamitische maar ook de bijbel, het oude testament wijzen allemaal er op dat de Elamieten (voorouders van huidige Kurden) de oudste bewoners van die regio's zijn.

Het Bijbelse Oud Suriya is in Kurdische regio's en heeft niets te maken met de huidige misplaatste benaming Arabische nieuwe Syrie. De Kurdische historische en culturele erfgoed ontkennen, wegvegen en vervolgens toe-eigenen aan huidige Syrië is niet anders dan het overschaduwen van het Kurdische bestaan met Syrië, Irak, Turkije of Iran. Op zo'n manier is men al jaren bezig met vernietigen van de Kurdische structuur en ontheffing van het bestaan van het Kurdische volk.

Kunst, wetenschap, godsdienst, politiek, landbouw en handel bloeiden eeuwenlang in Elam (oud Kurdeso). De matriarchale cultuur is Elamitisch, de godin is millennia lang aan het hoofd van Elamitische pantheon in Susa en het eiland Botamia geweest (ref. The lost world of Elam, Walther Hinz, New York 1973).
De aanwijzingen van die matriarchale cultuur zijn nog steeds onder Kurdische cultuur in de overleving-, verhalen, sporten en kinderspelletjes te bespeuren.

Facebook

Blog

Back